در طراحی حفاظ الکترومغناطیسی باید به چه اصولی توجه کرد؟

(1) شاخص های اثربخشی محافظ مناسب را انتخاب کنید. تخصیص شاخص های کلی قبل از طراحی محافظ الکترومغناطیسی بسیار مهم است. دستورالعمل های 30 دسی بل و 70 دسی بل وجود دارد: به طور کلی، برای یک جفت دستگاه در یک محیط، زمانی که اختلاف بین سطح اغتشاش و سطح آستانه حساسیت کمتر از 30 دسی بل باشد، نیازی به انجام طراحی محافظ خاصی در محیط نیست. مرحله طراحی؛ اگر اختلاف بین این دو از 70 دسی بل تجاوز کند، اطمینان از سازگاری بین این دو با استفاده از محافظ به تنهایی دشوار است. حتی در صورت رسیدن به هدف، هزینه تجهیزات به شدت افزایش می یابد. یک راه عملی تر، ایجاد شاخص ها یا برنامه های کلی مناسب است. تنظیم، 30 ~ 60 دسی بل یک انتظار رایج برای طرح های محافظ است.
(2) ساختار بدنه محافظ باید ساده، با حداقل سوراخ های غیر ضروری و تا حد امکان بدون شکاف اضافی باشد.
از باز کردن سوراخ‌های باریک و بلند خودداری کنید و تا حد امکان از سوراخ‌های دایره‌ای برای تخلیه آن‌ها در یک آرایه استفاده کنید. هنگامی که بین محافظ و دفع گرما تضاد وجود دارد، سعی کنید تا حد امکان سوراخ های کوچک و تا آنجا که ممکن است باز کنید و از باز کردن سوراخ های بزرگ خودداری کنید.
(3) هیچ هادی نباید مستقیماً از سپر عبور کند. به اقدامات کنترلی کابل توجه کنید. جابجایی کابل اغلب مهمتر از خود محافظ است. هنگامی که یک کابل به سپر نفوذ می کند، اثر محافظتی محافظ به طور قابل توجهی بدتر می شود.
(4) تداوم الکتریکی سپر مهمترین عامل مؤثر بر اثربخشی محافظ است. به طور نسبی، تأثیر عملکرد محافظ خود ماده ناچیز است (به استثنای میدان های مغناطیسی با فرکانس پایین).